Hierbij het verslag van de open club halve finale ronde meiden-D van Langhenkel Orion.
Om maar met de uitslag te beginnen, we zijn wederom in de kruisfinale uitgeschakeld. Dit keer door Sliedrecht Sport.
We zijn de poule wedstrijden heel goed begonnen met overwinningen op Volleyb2B ( Lansingerland ) en Alfa Next Volley ( Dordrecht ). Daarna tegen Particolare DS uit Den Dungen om de eerste plaats in de poule. Deze wedstrijd waren we duidelijk de mindere en hebben we dan ook terecht verloren met 2-0.
De kruisfinale moest gespeeld worden tegen Sliedrecht Sport uit Sliedrecht. We begonnen heel goed in de eerste set en tot 21-17 voorsprong leek er niets aan de hand. Toch sloop er onzekerheid in het team en deze werd het team funest, De tegenstander zette Langhenkel Orion serverend onder druk en dat werd fataal, we verloren de eerste set met 25-23. De tweede set kwamen we wederom op voorsprong, maar de overtuiging was weg en coach Henri wisselde gedurende de set om alle speelsters even te laten proven aan de sfeer, maar de set en de wedstrijd was verloren. Helaas wederom geen eindronde. Om met vooroordelen te spreken, deze hal brengt ons geen geluk (vorig jaar ook uitgeschakeld).
Wederom gaan we evalueren hoe we het volgend jaar beter kunnen doen, maar daar hebben we nu niets aan.
Maar de coach en de meiden mogen na het verwerken van de teleurstelling trots zijn dat ze dit resultaat behaald hebben.
Het was een heel hecht team in het veld, hoewel ze uit drie competitieteams kwamen en er weining samen getraind is,
Ook hebben we helaas met blessures en afmeldingen moeten leven.
Groetjes
Henri Geerdink
Onnie Verweij
UITSLAGEN
Voorronde zie verslag.
VERSLAG
Voorronde
Hierbij het verslag van de MEIDEN D open club voorronde.
We speelden het toernooi in de voor ons bekende Mossendamhal in Goor.
Waar we al veel succes behaald hebben.
We, dat zijn de meiden Jody Stevering, Sabine Luesink, Myrthe Brouwer, Liz Kuiper, Kalista Meulenbeek, Emma Buiting en Hannah Jansen.
De begeleiding waren de trainers Henri en Onnie. Daanaast hadden we weer een groepje ouders, grootouders, broers en zussen mee, die de meiden geweldig hebben aangemoedigd, gestimuleerd, gemotiveerd, etc....
Na een voorspoedige reis kwamen we mooi op tijd aan en na wat acclimatiseren begonnen we met het warmlopen op een vrij veld.
Ja, dan komt de wedstrijdleiding, dat mag niet, dus weer stoppen. Toen het wel mocht hebben we eerst het veld goed serverend verkend, zodat we wisten hoe groot het veld is, want de afstanden achter de velden zijn altijd kleiner dan bij de training.
Henri had het team goed voorbereid, de eerste twee wedstrijden waren de belangrijkste waren, omdat dat de minder sterke tegenstanders waren.
We begonnen tegen Rivo uit Rijssen en de meiden waren supergemotiveerd, maar ook gespannen, en het lukte in het begin niet zo goed, waardoor we met 2-7 en 4-12 achte kwamen te staan. Henri probeerde de meiden rust en vertrouwen in te praten en het lukte warempel heel goed.
Onder leiding van aanvoerdster Jody kwam de opslag heel goed en puntje voor puntje kwamen we terug en bij 21-21 was de achterstand ingehaald.
We gingen meteen door en met 25-23 wonnen we de set. Met dat goede gevoel gingen we de tweede set door en kwamen de hele set goed spelend steeds verder voor, waardoor Henri al kon wisselen om ook degene die van te voren wisten dat ze niet veel zouden spelen, ook aan bod kwamen.
Met 25-13 wonnen we de tweede set. Heel mooi en na wat eten en drinken en rust gingen we vol goede moed naar de tweede wedstrijd, Flash uit Nieuwleusden.
We begonnen weer heel geconcentreerd en we kwamen telkens 3/4 punten voor te staan. Toch konden we tegen deze lange meiden de eerste set niet winnen, er kwam onrust in het team en wat Henri ook probeerde, we konden de voorsprong niet afmaken en helaas verloren we de set met 24-26. Bij de setwissel gaf Liz aan dat ze niet lekker in orde was en Kalista mocht haar plek overnemen. Met Jody en Myrthe in de hoofdrollen en met Sabine en Kalista als goede werkers lukte het om de tweede set met 25-20 te winnen.
We hadden weer een uur rust voordat we de laatste poule-wedstrijd tegen Alterno uit Apeldoorn mochten spelen. Zoals altijd riep Henri dat we hier geen kans tegen hadden, maar daar waren de ouders heel boos op, dat mocht Henri niet meer roepen( zal ik ook nooit meer doen). Na de eerste set met 11-25 verloren te hebben, ging de coach van Alterno de tweede set de reserves opstellen. En dat moet je tegen Orion niet doen. De meiden roken bloed ( ja,ja) Onder leiding van de ontketende Jody en Myrthe hebben we de meiden weggespeeld en bij een 12-3 voorsprong ging Alterno terugwisselen, zodat bij 21-12 de basis weer in het veld stond. Puntje voor puntje kwam Alterno terug. Henri bleef de meiden rust en vertrouwen inpraten en bij 24-22 scoorden we het laatst punt: niet verloren dus.
Hierdoor werden we tweede in de poule en moesten we wachten wie de tegenstander werd in de krusifinale werd, WSV uit Warnsveld of Tornado uit Geersteren.
Het werd Tornado, waar de coach van WSV heel blij mee was.
We begonnen de wedstrijd zoals we de vorige geeindigd waren, heel geconcentreerd spelend met af en toe heel mooi volleybal laten zien met gedurfde aanvallen van Myrthe en Kalista, met goed verdedigen van Sabine en alleskunner Jody in het veld leken we onverslaanbaar. Maar de tegenstander staat niet voor niets in de kruisfinale. Ze hadden echter nog een hele zware poulewedstrijd in de benen en dat was te zien, de meiden werden moet en Orion rook de kansen. Het lukte ook, de eerste set werd met 25-22 gewonnen. De tweede set liep voorspoedig en Henri ging wisselen, Liz was een beetje hersteld en kreeg weer speelminuten, maar het lukte niet zo goed, waardoor Henri weer terugwisselde en de draad werd weer opgepakt, met 25-19 wonnen we de tweede set, een vreugdedansje werd gehouden, super, ongeslagen naar de tweede ronde op 5 maart 2011.
Met respect voor de tegenstander hebben we ingetogen gevierd, want we realiseren ons dat geluk en verdriet heel dicht bij elkaar ligt.
Dat hebben later de avond wel gemerkt bij de bekende M toen we de meiden B binnen zagen komen, teleurgestelde gezichten, omdat ze net verloren hadden.
Coach Henri kan terugkijken op een hele mooie dag, waarin hij met heel veel geduld, stimulerend, opzwepend wanneer het nodig was, de meiden tot een heel hoog niveau heeft kunnen brengen, waardoor we tot de volgende ronde weer extra mogen trainen, waardoor we nog sterker worden, zodat we op 5 maart onze huid duur gaan verkopen. Waar dat is weten we nog niet. In ieder geval tot dan.
